ملائكه را از نور آفريده . . . « 1 » . و در تفسير قمى گفته امام صادق ( ع ) فرمود : خداوند ملائكه را مختلف خلق كرد ، مثلا وقتى جبرئيل نزد رسول خدا ( ص ) آمد ، ششصد بال داشت ، و بر ساق پايش درى بود چون قطره شبنمى كه روى گياهان مىافتد . آن قدر بزرگ بود كه بين آسمان و زمين را پر مىكرد . و نيز فرمود : هر گاه خداى عز و جل به ميكائيل دستور دهد به زمين هبوط كند ، يك پايش روى زمين هفتم ، و پاى ديگرش روى آسمان هفتم قرار خواهد گرفت ، و نيز خداى تعالى فرشتگانى دارد كه نيمى از آنها از يخ ، و نيم ديگرشان از آتش است ، و ذكرشان اين است كه : « اى خدايى كه بين يخ و آتش الفت افكندى ، دلهاى ما را بر طاعتت ثبات بده » « 2 » . و نيز فرمود : خدا را فرشته اى است كه بين نرمه گوشش تا ديدگانش مسافتى است كه فرضا اگر پرنده اى بخواهد آن را طى كند ، بايد پانصد سال بال بزند . و نيز فرمود : ملائكه آب و طعام نمىخورند ، و ازدواج ندارند ، و تنها با نسيم عرش ، زنده‌اند ، و براى خداى عز و جل فرشتگانى است كه تا روز قيامت يكسره در ركوعاند ، و براى او فرشتگانى ديگر است كه تا روز قيامت يكسره در سجده‌اند . آن گاه امام صادق ( ع ) فرمود رسول خدا ( ص ) فرموده : هيچ موجودى از مخلوقات خدا نيست كه عددش بيشتر از ملائكه باشد ، و در هر روز و يا هر شب هفتاد هزار فرشته به زمين نازل مىشوند ، و پيرامون كعبه طواف مىكنند ، و آن گاه نزد من و سپس نزد امير المؤمنين ( ع ) رفته ، سلام مىكنند ، و آن گاه نزد حسين ( ع ) مىروند و شب را نزد او مىمانند ، تا سحر شود ، پس معراجى براى آنان نصب مىكنند ، تا به آسمان عروج كنند ، و ديگر تا ابد به زمين نمىآيند « 3 » . امام ابو جعفر ( ع ) فرموده : خداى عز و جل اسرافيل و جبرئيل و ميكائيل را از يك تسبيح آفريد ، و برايشان گوش و چشم و تيزى عقل و سرعت فهم قرار داد « 4 » . امير المؤمنين ( ع ) در باره خلقت ملائكه فرموده : خدايا ملائكه را بيافريدى ، و در آسمانت جاى دادى ، ملائكه اى كه نه در آنان سستى هست و نه غفلت ، و نه در ايشان

--> ( 1 ) بحار الانوار ، ج 59 ، ص 191 ، ح 48 . ( 2 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 206 . ( 3 ) تفسير نور الثقلين ، ج 4 ، ص 34 ، ح 20 . ( 4 ) تفسير نور الثقلين ، ج 3 ، ص 350 ، ح 21 .